இரவுப்பறவை

மற்றுமொரு பனிக்கால இரவு

2011-12-07T12:55:00.002+05:30

பனிமூடிய பின்னிரவில்
சாதிமுல்லைக்கொடி தவழும்
மதிலருகில் துணையிழந்த உயிரொன்று
சோகங்களில் மென்சோகமென்ன
மலருதிர்ந்த வருத்தம் காம்புக்கு
காம்புதுர்த்த வருத்தம் கிளைக்கு
கண்களுடைத்து வெளியேறிடும் துளி ஒவ்வொன்றும்
யாமம் களைத்திடும் ஓலங்களின்
வரி வடிவமெனக்கொள்ளும் மனதெனக்கு
கடந்து கொண்டிருக்கும் நேரங்களின் தனிமை
கொள்ள முடியாதது
இருந்தும் நிழலென நின்றிருக்கும்
அவள் இமைத்திட தீர்ந்திடும் பனிக்காலம்

களைந்திடும் நிறங்கள்

2011-10-19T15:55:00.002+05:30

வானவில் களைந்திடும் நிறங்கள்
கலந்திடும் நினைவுகளில்
வாடகைக்கு குடியிருந்த
வீட்டின் முன்புறச்சுவற்றில்
யாரோ துப்பிய தாம்பூலக்கறை
பள்ளி இறுதி ஆண்டுகளின்
நீலமேரிய வெள்ளை சட்டை
வேலைக்கு சென்று திரும்பும் வழியில்
வருடம் முழுவதும் பூத்திருக்கும்
மா மரத்தின் இலைக்கொழுந்து
விடுமுறையில் சென்றுவரும்
ரெண்டுவிட்ட பாட்டி வீட்டின்
கொள்ளையில் இருக்கும்
மிளகாய் தோட்டமும் ஆட்டுக்கிடையும்
பேருந்தில் நின்றுகொண்டே சென்றுவந்த
பேரூர் கோவிலின் தெப்பக்குளம்
இன்னும் இன்னும் வானவில் களைந்தும்
நினைவில் கலந்தும்!

பொய்க்கால் குதிரையும் மனிதாபிமானமும்

2011-08-14T16:30:00.003+05:30

பொய்க்கால் குதிரையுடன் காற்றிலேறி
கடைவீதி சென்றேன்
மனிதாபிமானம் விற்க
பூக்கடை சிறுமி ஒருத்தி
மளிகைக்கடை சிறுவனொருவன்
முகங்களற்ற மனிதர்களாய்
எங்கோ தொலைத்துவிட்ட சிரிப்புடன்
என்றும் தொலைந்திடாத பசியுடன்
என் குதிரையருகே
மேலிருந்து கீழிறங்காமல்
அவர்களின் துன்பத்தில்
என் அனுதாபத்தின் இன்றைய பங்கு
இனிதே முடிந்தது
எதிரே இருக்கும் டீக்கடை
தள்ளி இருக்கும் கையேந்திபவன்
இவற்றிலும் இருக்கிறார்கள்
சிறுவர்களும் சிறுமிகளும்
ஆனால்அனுதாபத்தின்
என் இன்றைய பங்குதான் முடிந்துவிட்டதே
பின் கடந்துவிட்டு இருக்கும் தூரத்தில்
நான் கேட்க மறந்த கேள்வி
பொய்க்கால் குதிரைக்கு
எப்போதும் இரண்டு கால்கள்தானோ??

நிலாக்காலங்கள் I

2011-06-25T13:49:00.001+05:30

முடிவற்ற வனத்தின்
தொடக்கத்தில் கண்ட
இளங்காலைக் கனவொன்று
நிலவும் நின் முகமுடைத்து
என் தேசந்திரங்களில்
பூக்களில்லா பிரதேசங்களே
ஊடலாடும் பொழுதுகளுக்கு
உகந்தவை
உன்னை மட்டும்
தவிர்த்து விடும் பூக்களின்
தினசரிக்குறிப்புகள் எங்கே
தனியே பேசி தனியே சிரித்து
பின் அழுதும் கொண்டிருக்கிறேன்
இவை என்னை மீண்டும்
முடிவற்ற வனத்தில்
விட்டு விடுமோ

வெடித்துச்சிதறும் பிரியங்கள்!

2011-01-12T11:24:00.003+05:30

சேமித்திருந்த வாசங்களை எல்லாம்
ஓரிரவில் தின்று தீர்த்துவிட்டாயடி
உனக்கு மட்டுமே சாத்தியமான
மீ மாயங்களில் இதுவுமொன்றோ
வெய்யில் பொழுதுகளில்
தேக்கி வைத்திருந்த பால்ய சிநேகிதியின்
வாசமும் உன்னோடு உன்னில்
மிஞ்சியிருப்பது நிறமிழந்த நான் மட்டுமே
வாசங்களை இழந்துவிட்ட வாழ்வின்
வாடிய இதழ்களையும்
வாடா மலர்களையும் தின்று செரித்துவிடு
சாம்பல் மிச்சங்களில் வாசங்களை தவிர்த்து
வண்ணங்களைத் தேடிக்கொள்கிறேன்
என்னில் நிறைந்திருக்கும் உன் வாசத்தோடு!

தொலைத்து....தேடி....

2010-12-19T09:01:00.003+05:30

கானகம் புகுந்ததன் காரணங்கள் நிறைய
இவற்றோடு தேடல்கள் மறந்து
அடையாளம் இழந்துகொண்டிருக்கும்
ஒரு பலவீனமான நாளில்
சொற்களைத் தொலைத்துவிடாமல்
இருக்க கூழாங்கற்களை
வாயில் அடைத்துக்கொண்டு
மரமேறத்தொடங்கினேன்
செண்பகம் என்ற சொல்லைத்தேடி
வாசம் மிகுந்தது அச்சொல்
சில யுகங்களுக்கு முன்
தன் உருவம் களைந்துவிட்டிருந்தது
கிளைகள் வெட்டி பூ பிஞ்சு
இலைகளையும் உதிர்த்தாயிற்று
மீட்சிகளின் மீதான நிலையாமை
மரத்தினை விட்டுவைத்தது
துளைகளனைத்திலும் வாசனை
நிறைத்து திரும்புகையில்
எதிர் குகையிலிருந்து வெளியேறிய
பெயரிடப்படாத பறவையில்
சிரித்தது செண்பகம்!

உடைத்தெறியும் நியாயங்கள்

2010-12-17T23:13:00.002+05:30

முனிசிபல் கட்டடத்தின் எதிர்ப்பக்கம்
எப்போதுமிருக்கும் பூக்காரி
வளையல் சந்தில் சில்லறை சாமான்
விற்றுத்திரியும் சிறுவன்
வாரக்கடைசியில் தெருக்கோடியில்
கடை விரித்திடும் மஞ்சள் சேலைக்கிழவி
ஞாயிறு காலை இறைச்சி கடையில்
முட்டை அடுக்கும் சிறுமி
வாழ்கையின் எந்த பக்கமும்
இவர்களுக்கு கருணையுடைத்து அல்ல
வானம் பொய்த்த பூமியின்
ஈரம் வரண்டுவிட்ட மனிதர்கள்
நகரம் நோக்கி நகரும் ஒரு மரண இரவில்
நியாயங்கள் நிகழ்வின் தகவுகளாய்
இதுவரை பட்டதில்லை
பெயர் தெரியா ஊரின் முற்றத்தில்
விடை கூறிடும் நாளைய நம்பிக்கைகள்
பிழையாய் போய்விடும் சாத்தியங்கள் மிகுதி
நேற்றைய நாளைய வரலாறுகளின்
எந்தப்பக்கத்தில் இவர்களுக்கான
நியாயங்கள் அச்சிடப்பட்டிருக்கும்?

வாரக்கடைசி

2010-11-29T17:05:00.003+05:30

வரியோடிய மணலில்
ஈராயிரம் ஆண்டுகளாய்
எழுதப்பட்டும் அழிக்கப்பட்டும்
தீர்ந்துவிடாமல்
ஆற்றின் கதைகள்
ஒதுங்கும் சிறுவனுக்கும் கிழவனுக்கும்
பேதமில்லாமல் பேசிக்கொள்ள
வசந்தம் தீர்ந்த வறுமையும்
முதல்மழைச் செளுமையும்
இதுவும் அதுவுமான
வாழ்கையின் நெரிசலில்
நம்பிக்கையின் கிராம தேவதைகள்
ஆற்று மணல் கடத்திடும்
நினைவுப்பலகைகள்
கொண்டிருக்கும் கதைகள்
பின் பொழுதின் மயக்கத்தில்
நம் கண்ணுக்கும் தெரியுமாம்
பாட்டி சொன்னாள்
இந்த வாரக்கடைசியில்
வாசித்துவிட்டு வரவேண்டும்!

கதை சொல்லலாம்!

2010-10-29T22:39:00.003+05:30

கையை அசைத்து டாட்டா காட்டிச் செல்லும்
அவளுக்குத் தெரியாது முன்கதைச்சுருக்கம்
விழைந்துவிடும் எதிர்பாராத பிரியங்கள்
விட்டுச்செல்வது இரு துளிக்கண்ணீரும்
கோடையில் வற்றிவிடும்
நினைவலைகளையும் நெடிய பயணத்தில்
கடந்திடும் சன்னலோரங்கள்
படர்த்திவிட்டிருக்கும் பிம்பங்கள்
நிறுத்தம்வரை நிழலாய் தொடர்ந்திடும்
வீட்டினருகில் மீந்திருக்கும் புன்னைமர
நிழல் இதன் எச்சமாய் அல்லது
மரத்தின் நிழல் பின்தொடரும்
பயணத்தின் நிழலாய் யாதொன்றிலும்
இப்படி நினைவுகள் சிதறியே
சிறுமியின் கை அசைப்பில்
விரிந்திடும் ஆசையின்
எல்லைகள் உள்ளிழுத்திடும்
பாதையின் பிரம்மாண்டங்கள் எனக்காக
உன்னோடு மீண்டுமொரு கதை சொல்ல
அடுத்த நிறுத்தம் வரை காத்திருக்கலாம்!

நிறைவாய் ஒரு வாழ்வு!

2010-10-23T14:35:00.002+05:30

கடந்துவிடும் மேகங்கள்
நிறைத்திருக்கும் மழைத்துளிகள்
வாழ்வென்னும் முற்றத்தில்
அமீபாக்களாய் பூத்திருக்கும்
அணுக்களில் நினைவுகள்
நிகழ்த்திடும் பிளவுகள்
இன்றைய பொழுதுகளின் மேல்
தெளித்திடும் சாம்பல் திட்டுக்கள்
என்னிடம் உரத்துச்சொல்லும்
நேற்றுக்களின் சாயலில்
நாளைகள் இருப்பதில்லை
கனவுகள் மேல்படிந்து
தெளிந்திருக்கும் ஓர் வாழ்வு
நிறைவாய் காலையில் மரித்திடுவேன்?!

மற்றொரு நாளின் மாலையில்!

2010-10-02T15:17:00.003+05:30

நின்னை அறிந்ததில்லை
காணும் யாவிலும்
பொருளின் பருண்மை
கண்டதில்லை பழுத்துதிர்ந்திடும்
பூக்களின் வாசத்தில்
எதேச்சையாகிவிட்ட
உன் வரவுகள் நிறைத்திடும்
மெல்லிய சுவாசம்
உறைந்திடும் அந்திகளின்
துவக்கங்களில் சோகங்களை
மீறிய புன்னகையொன்று
தவறாமல் யாசிக்கப்படும்
இக்கனங்களின் தொடர்ச்சியில்
நிறைந்திடும் என் வாழ்வு!!

நினைவுகளில்!

2010-09-22T21:39:00.002+05:30

நேற்றிரவின் கனவு
வெண்மேகங்கள் விளைந்த பசுமை
இளம் வெய்யில் போர்த்திய
முன்பனியின் கடைசித்திவலை
இவற்றில் ஒன்றாய் இருந்திருந்தால்
தீராப் பொய்களின் தொகுப்பொன்றில்
ஓர் உண்மையின் நிழல் படர்ந்திருக்கும்
நீராடிய பெண்ணின் மேலாடிய
நினைவுகளில் சிந்திக்கொண்டிருக்கும்
மற்றொரு நாள் வழிந்திருக்கும்
அழித்துவிடும் ஆச்சர்யங்கள் எப்போதும்
அருகில் வாராமல் போய்விடும்
எழுதிக்கொண்டிருக்கும் விதி மாறலாம்
விழிப்பதற்கான கனவின் நிகழ்தகவு என்ன?
எதற்காக நான் விழிக்கவேண்டும்?

பேசித்தீராமல்...

2010-09-04T16:52:00.004+05:30

விரைந்து வெளியேறிடும் மௌனம்
என்னில் நிரந்தரமாய் தங்கிவிடாதா
எதிரில் அமர்ந்திருக்கும் காமம்
தாண்டிச் சென்றிருக்கக்கூடாதா
இவைபோல நிதமும்
பேசித்தீரா கிளைகளின் புலம்பல்கள்
உதிர்த்திடும் காய்ந்த பூக்களின்
மீதங்களைக் கடக்க இயலாமல்
கணம் சேர்க்கும் காலைப்படுக்கை
தூரத்தில் வடிந்திடும் கீழ்வானத்தின் மொழியில்
நான் எழுதும் சிறுகதை இப்படி முடியலாம்
நடைகள் தளர்ந்துகொண்டிருக்கும்
குளிர்காலமொன்றில்
உறங்கச் செல்கிறேன்
விழித்தெழும்காலை என் படுக்கையில்
உன் நினைவுகளும்
என் உடலும் தனித்தனியே!!!

ஒரு பயணம்!

2010-07-21T09:24:00.002+05:30

என்னை மீட்டெடுக்கும்
பெருவெளிப் பயணம்
வழியெங்கும் சிந்திடும்
காட்சிகளின் எச்சங்களில்
விழிமயங்கிடும்
தொடர்பின் எல்லைகள்
அறுந்த ஏகாந்தத்தின்
முதலாம் நொடி
இரண்டாம் கனவின் தொடக்கம்
காட்சிகளற்றதொரு
புள்ளியில் குவியத்தொடங்கும்
நிஜங்களைத் தேடிச்செல்லும்
பறவையின் இறகுகள்
என் தோளில் சிதறியிருக்கிறது
கனவுகளின் தோழனாய்
எப்போதுமிருக்க
மீண்டுமொரு பெருவெளிப்பயணம்
போகவேண்டும் வருகிறீர்களா...

சிந்திவிட்ட மலரின் கதை

2010-06-28T15:28:00.005+05:30

தனித்தலையும் நதியோரத்து மரங்கள்
அறுதியிடுதலின் மீள் எல்லைகள் கடக்கும்
நீரிடம் கொண்ட காதலாய் நேற்றுவரை
தொட்டும் விட்டும் சுழன்ற காற்று
இன்றென்னைச் சாய்த்தே விட்டது
கரை மீறிய மீன்களின் துடிப்புகள்
கண் முன்னே விரிந்திட
கடைசி மூச்சின் ஏகாந்தத்தை
இழுத்துக்கொண்டிருக்கிறேன்
நாளைய பொழுதின் துவக்கத்தில்
நான் மீண்டும் கிளை சேரலாம்
ஆயினும் விடை பெற்றதன் வடு
கிளையிடமோ என்னிடமோ
இருக்கத்தான் செய்யும்
காலத்தின் கைகளில் தொலைந்துவிடும்
முகவரியொன்றில் மலர்கள்
வசிக்கத்தொடங்கும் நொடி வரை
வடுக்களின் இருப்பும் நியாயமாகிறது
கரையோர மரங்களும் மீன்களும்
சுவசிக்கத் தொடங்கும் அல்லது
சுவாசித்து முடிக்கும் இரவொன்றில்
தனித்தலையும் மரமொன்றின் மலராவேன்!

வளாகத்தின் கதை

2010-06-23T21:03:00.002+05:30

நிறமிழக்காத பெயர்ப் பலகைகள்
நிதம் சிரிக்கும் பெண்கள்
நன்றாகத்தான் இருக்கிறது
வெளியேறும் வரை
உள்நுழைந்து வெளியேறும்
ஒவ்வொரு கணமும்
எதையோ இழந்து எதையோ பெற்று
நித்தம் இழந்து கொண்டிருக்கும்
எதையும் மீட்காமல் தவிப்புடனே
கடந்துகொண்டிருக்கிறது
தேடல்களின் முடிவுகளில்
தொடங்குமொரு தேடல்
உவப்பை அளிப்பதில்லை
புறஉலகின் வெளிச்சம் தரிசிக்கும்
கணங்களில் வலுவிழக்கும் கால்களுடன்தான்
நெடிய வழியின் தனிமைப்பயணம்
கனவுகளில் சஞ்சரிக்கவும் பயிற்சி இல்லாமல்
எதற்கும் இயலாமல் எதுவும் முடியாமல்
முழுதாய் ஆகிவிட முயற்சித்துக்கொண்டு
வளாகத்தினுள் நுழையும் நான்...

வாழ்க்கை!

2010-06-13T20:38:00.002+05:30

எங்கோ தொலைத்துவிட்ட
நிறை வாழ்வின்
கடைசிப்பக்கம் தேடி
போய்க்கொண்டிருக்கிறேன்
வழியெங்கும் சிதறியிருக்கும் வாழ்வு
வலிகளில் குறைந்திடும்,
குறை வாழ்வைத்தேடி
மீண்டும் தொடங்கும் பயணம்
இம்முறை நான் வெளி
பார்ப்பதில்லை, சற்று குறைந்தால்
இல்லாமல் போய் விடும் சாத்தியங்களால்
பயணத்தின் இருப்பில்
நகர்ந்து கொண்டிருக்கும் வாழ்க்கை!

நீ தேதிகளில் நினைக்கப்படுவாய்!

2010-05-19T15:08:00.002+05:30

விழியுடைத்து வெளியேறும்
உன் நினைவலைகளை
மட்டுப்படுத்த கற்றுள்ளேன்
வெண்ணிலவை தனியே ரசிக்க
உன்னைக்கடந்து புத்தகம் நேசிக்க
உண்மைகளை பேசித்திரிய
கொஞ்சம் மனிதாபிமானம் விற்று
குழந்தைகளிடம் பேரம் பேச
நிறைய நிறைய
கற்றுக்கொண்டாகிவிட்டது
பாம்பிற்கு நடுங்கித்திரியும்
வீடிழந்த எலியைப் போல்
நினைவுகளின் புற்றுகளில்
நிழலை தேடியலையும் நிஜமாய் நான்
வெளியேறி விடும் நாளொன்றின்
நான் மட்டும் தனித்திருக்கும் பொழுதொன்றில்
நீ தேதிகளில் நினைக்கப்படுவாய்!

தொடர்பறுந்த நினைவுகள்

2010-05-05T15:54:00.002+05:30

உயிர்கள் மௌனித்திடும்
கோடை மதியம்
தூர நிழலுக்கு
கால்களின் கடுந்தவம்
சருகுகளில் சலனப்படும்
இறந்துவிட்ட நிகழ்காலங்கள்
நிலவின் மயக்கத்தில்
வெளியேறி
சூரியப்பள்ளத்தில் வீழ்ந்துவிட்ட
நினைவுப்புற்கள்
எடுத்துச்செல்லும்
நாட்கள் தீர்ந்துவி்டினும்
இகழ்மொழி கடக்க வழியின்றி
துளிப்பருக்கையும்
சொட்டு நீரும்
தரும் நம்பிக்கையில்
என்னைத்
தொலைத்தலையும் நான்!

கிளையுதிர்த்த இலைகள்

2010-04-15T11:22:00.001+05:30

எடுத்துச்செல்லும் அனைத்து
சொற்களின் சிறகுகளும்
முதிர்ந்த இலையைப்போல்
உன் முன்னே உதிர்ந்துவிட
காற்றில் அசைந்தாடும்
நாணலைப்போல் என் வாழ்வும்
இசைந்தே கழிந்துவிடலாம்
பிம்பங்களைத் தொலைத்துவிட்ட
கண்ணாடிகளின் அணிவகுப்பில்
நேற்று நானும் பிறகொரு பொழுதில்
கை தட்டி ரசித்த நீயும்
சேர்ந்திருந்த மரத்தின் கிளைகளில்
இனியெப்போதும் பறவைகள்
வசிக்காமல் போகக்கூடும்

தனிமைக்காடும் கிணற்று நிலாக்களும்!

2010-04-06T09:24:00.002+05:30

தனிமைக்காட்டின் இரவுகளில்
நானும் அவளும்
பறித்த நிலா மீன்கள்
என் வீட்டுக் கிணற்றில்
துள்ளும் கோடைகால மதியம்
காற்றில் ஒளித்துவைத்த
ரகசியங்கள் என்னுள் நிறைந்து
அவளில் ஒழுகிக்கொண்டிருக்கிறது
இன்று மழை வரலாம்
நாளை காலை துளிர்த்திடும்
முதல் செடியில் பெயர் தெரியாத
ஒற்றைப் பூவைக்கண்டால்
என்றாவது பெய்யப்போகும் மழைக்காக
பத்திரப்படுத்தி வையுங்கள்
உங்கள் வீட்டுக்கிணற்றிலும்
நிலா மீன்கள் நீந்தலாம்!

உனக்கானதல்ல!

2010-03-24T00:16:00.002+05:30

பிரிவின் நிழல் படிந்திடும்
பாதைகளின் வழி செல்லும்
அனைத்து பயணங்களிலும்
சொல்லிவிடமுடியாத
கடைசி வார்த்தை
ஒன்றை எப்போதும் உடன்
வைத்துக்கொண்டே இருக்கிறேன்
மழைக்கால மேகங்கள் சிந்தும்
கடைசித் துளிகளை
தானே அருந்திவிடும்
ஒரு பாலை மரத்தின்
இலையைப் போல
ஒரு வசந்த காலத்தின்
மாலையில் உன் வீட்டுக்கருகில்
இருக்கும் பூங்காவில்
என்னைக்கண்டால்
சிரிக்காமல் சென்று விடு
அந்த கடைசி வார்த்தை
உனக்கானதல்ல!

நிலவோடு ஒரு இரவு

2010-03-18T22:22:00.002+05:30

நிலவைத் துரத்திப் பிடித்து
விளாயாடக்கூட்டி வந்தேன்
காற்று வராத அறையில்
கால்கள் மடக்கி அமர்ந்தது நிலவு
மொழிகளற்ற விளையாட்டில்
வெளியற்ற நிலைமங்கள்
எங்களின் கைகளில்
நிலை கொள்ளத் தொடங்கியது
காலங்கள் வெளியேறி
நிலவைத் தேடியபடி
வீதிகளில் அலைவதாய்
நட்சத்திரங்கள் அழுதுவிட்டுச் சென்றன
வெளிகள் சலித்த பூமியின்
கடிகார நொடி ஒன்றில்
அறை திரும்பிய எங்களின் கைகளில்
இரண்டு பூமிகள் சுற்றிக்கொண்டிருந்தது
நிலவின் மயக்கம் சரிந்து
பூமியின் அதரங்களில் விழும்போது
நான் தோற்க தொடங்கியிருந்தேன்

பிழைப்பு

2010-03-14T19:33:00.002+05:30

பொழச்சுக் கெடந்தா
உனக்கே வெட்டிவுடறேன்
நாள் குறிச்சு
சொந்தத்த கூப்பிட்டு
கோவிலுக்கு
போயி...
எவ்வளவு வெலபோகும்
நீயே சொல்லு
கூடக்கொறயன்னாலும்
பரவா இல்லே
இருக்கற பிரச்சனக்கி
வித்தாச் சரி
தலை விரித்தாடும்
கோவில் புளியமரத்தின்
சத்தம் அவள் காதுகளை
எட்டவே இல்லை!!

விளக்கின் கதை

2010-03-07T01:19:00.002+05:30

மன்னரின் அந்தப்புரத்தில்
சாய்த்து வைக்கப்பட்டிருந்தேன்
என்னைக்கடந்து செல்லும்
ஒவ்வொரு மன்னருக்கும்
பல இரவுகள் பல நினைவுகள்
விளக்கணைத்து விளக்கணைத்து
விரல்கள் தேய்ந்த சேடிப்பெண்ணொருத்தி
சொல்லிய கதைகளை
தேக்கியபடி சந்திரன் முழிக்காத
ஒரு இரவில் தூங்கிவிட்டேன்
விழித்தபொழுதில் என்னைச்சுற்றி பல மன்னர்கள்
இங்கும் விளக்கணைக்க பெண்ணொருத்தி
அந்தப்புர பெண்கள் ஆடையுடன்
மன்னர்களை தேர்ந்தெடுத்துக்கொண்டிருந்தார்கள்
நாட்டில் மக்களாட்சி நடப்பதாய்
விளக்கு துடைக்கும் பெண் சொன்னாள்

மஞ்சள் நிற மீன்கள்

2010-03-02T10:31:00.001+05:30

மஞ்சள் நிற மீன் ஒன்று
என்னோடு சங்கீதம் பயில வந்தது
நெடிய பயிற்சிகளில்
தரையில் சுவாசிக்க
கற்றுக்கொண்டுவிட்டது
கடல்கள் கரையேறிய
பனிக்காலம் ஒன்றில்
பாடவும் தொடங்கி விட்டது
நிலவுகள் தேயும்
ஓரிரு மேடைகளில்
காற்றில் சுவாசிக்கத்தெரிந்த
மீன்களின் கூட்டம்
சேரத்தொடங்கிவிட்டது
சங்கீதம் மறந்த நான் தொலை கடக்க
வேறொரு வண்டியில் ஏறிவிட்டேன்
வானம் மீதம் இருக்கும் தேசமொன்றில்
என் வீட்டுக்கதவு தட்டப்பட்டது
நீச்சல் வகுப்பிற்கான விலாசம் தேடி
யாரோ வந்திருப்பதாய்
என் மகள் சொன்னாள் அவளுக்கு
மஞ்சள் நிற மீனைத் தெரியாது

சில்லறை அர்த்தங்கள்

2010-02-23T12:04:00.004+05:30

ரெண்டு மாசம் சேத்து வெச்ச
சில்லறை எடுத்துகிட்டு
ஊருக்கெல்லாம் சாக்குச்சொல்லி
பக்கத்து ஊரு போனேன்
சினிமா பாக்க...
ஒத்தையா கொட்டாயிலே
சினிமா பாத்துட்டு
இட்டேரி வழி நடக்கையிலே
பாத்த படம் மறந்து போச்சு
சேத்து வெச்ச சில்லறை
எல்லாம் தொலஞ்சு போச்சு!!

நகரம்

2010-02-16T19:56:00.002+05:30

கினோகுனியாக்களும்
ஒடிசிகளும் துரத்தும்
மாலையில்
நகரம் மொழிபெயர்க்கும்
விழைமிகாத் தனிமைகளைப்
பெயர்த்திடும் நினைவுப்பாறைகள்
கனமற்று இருப்பதில்லை
காற்றின் ஏகாந்தங்கள்
மொழிகளைக் கரைத்துவிடும்
சாத்தியங்களில் நகரங்கள்
காற்றை வாசிப்பதில்லை
நகரத்தின் காற்றின் மீதான
குரோதம் சில மலர்களின்
பிறப்பைப் போல மொழிபெயர்க்க
முடியாத அடர்த்தியுடன்
விரித்திருக்கும் பக்கங்களின்
ஓட்டைகளில் வார்த்தைகளாய்
வெளியேறி தனிமைகொள்ளத்
தொடங்கிவிட்டது!

பேருந்துப்பயணங்களில் 1

2010-02-10T20:57:00.002+05:30

கவனிக்கத் தவறவேண்டிய
நிகழ்வு தினமும் ஒன்றுதான்
அப்படித்தான் பழக்கப்பட்டுள்ளேன்
மீசை முளைக்க காத்திருக்கும்
கரப்பான் பூச்சியின் கால்களின்
சில ஆயிரம் நூற்றாண்டு
பயணத்தின் களைப்பு
இரவின் மீதங்களில்
தென்படும் பெயரிலிகளின்
வாழ்க்கை வரலாறு
நீருக்காக காத்திருக்கும் சிறுவனின்
அலுமினிய வறுமைகள்
பூக்களோடு புன்னகையும்
மறந்துகொண்டிருக்கும்
கணிப்பொறி மான்கள்
காதுகளை எதற்கோ அடமானம்
வைத்துவிட்ட காளையர்
போக்குவரத்து நெரிசல்கள்
சில தினங்களில்
அதிகமாகிவிடுவதும் உண்டு
கவனிக்கத் தவறவேண்டிய
நிகழ்வு தினமும் ஒன்றுதான்

ஒரு மழை நாளில்

2010-02-08T08:42:00.001+05:30

சென்ற வருட
கோடை விடுமுறையில்
வீட்டுக் கொல்லையில்
வைத்துவிட்டு வந்த அவரை
பூ பூத்துவிட்டதாம்
காய்ந்து உதிர்ந்து கொண்டிருக்கும்
வேப்பமர சருகுகளின் ஓசையுடன்
நேற்று பேசிய அம்மா சொன்னாள்
சன்னலுக்கு வெளியே
தூறிக்கொண்டிருக்கும் வானம்
மழையோடு என்னையும்
சேர்த்துக் கொண்டு
பெய்யத்தொடங்கியிருந்தது

பிறகொரு நாளில்

2010-02-04T12:18:00.002+05:30

என் கண்கள் இமைதிறந்த முதல் நாளில்
அது நிகழ்ந்து கொண்டிருந்தது
அதுவே தொடக்கம் அல்ல
யாரும் அதன் முடிவையும் அறிவிக்கவில்லை
நீண்டதொரு வரலாறு கொண்டது அது
எனக்குப்பின் அதன்
தொடக்கங்கள் முடிவுரலாம்
என்னால் அதை முடித்து வைக்க முடியாது
தொடரும் ஒரு நினைவுத்துண்டின் எச்சம்
அதன் இருப்பை என்னுள்
உறுதி செய்து கொண்டே இருக்கிறது
காலையில் கொட்டப்பட்ட குப்பையில்
இருக்கும் அதன் மீதங்கள் இன்னமும்
என்னைக் கவர்ந்து கொண்டுதான் இருக்கிறது
அதன் இயக்கம் எளிதில் தடைபடுவதில்லை
என்னால் அதை தடுக்கவும் முடியாது
நானும் என்னோடிருக்கும் மலர்களும்
இன்னும் பூத்துக்கொண்டுதான் இருக்கிறோம்...

Check out Save Our Tigers | Join the Roar

2010-02-04T08:56:00.001+05:30

Title: Save Our Tigers | Join the Roar
Link: http://gotaf.socialtwist.com/redirect?l=10273092755167110621

தேவதைகளின் வீடுகள்

2010-01-30T00:47:00.004+05:30

கடவுள்களின் வீதியொன்றில்
பறக்கச் சென்றிருந்தேன்
மஞ்சள் நிறங்கள் தூவியிருந்த
வீட்டினிலிருந்து வெளியேறி என்னிடம்
உரையாடத் தொடங்கினாள் ஒரு தேவதை
வெளிகளற்ற வெளியில் கைகோர்த்திருந்தோம்
நொடிகளை மறந்த நாழியொன்றில்
காலங்களை மறக்கத் தொடங்கிவிட்டேன்
மேகங்கள் மறையத்தொடங்கிய
மழைக்காலமொன்றில்
அழகான வெள்ளை நிறத்தில்
மீண்டுமொரு வீடு
மீண்டும் ஒரு தேவதை
இவள் கரம்பற்ற வசதியாக என் வானவில்கள்
மஞ்சள் நிறங்களை மறைத்துவிட்டன
பிறகு வந்ததொரு சிவப்புநிற வீட்டிலிருந்தும்
நீலம் பூசிய தேவதை ஒருத்தி தொடர்ந்தாள்
தொடர்ந்தேன்...
நிறங்கள் கடந்த கருமை பூசியிருந்த
ஒரு தேவதையும் என் பயணத்தில் உண்டு...
அனைவரும் என்னைக்கடந்து
சென்று விட்டதொரு
கோடை கால மதியத்தில்
அவர்கள் சிந்திச்சென்ற சில துளிக்கண்ணீரும்
ஈரம்காயாத சில இமைகளும்
என்னுடன் பறப்பதற்கு ஆவலாய் இருந்தன

வார்த்தைகளின் வெள்ளாமை

2010-01-19T14:57:00.005+05:30

வார்த்தைகள் விதைத்துவிட்டுக்
களத்தில் காத்திருக்கிறேன்
ஒன்றிரண்டு வாக்கியங்கள் கிடைக்குமென
என்னைத்தாண்டிச் சென்ற
காட்டுப்பூனை ஒன்று
காற்றில் சிரித்துக்கொண்டிருக்கும்
சில மியாவ்களுடன்
வார்த்தை ஒன்றையும் கொட்டிவிட்டு
இருட்டில் நிறைந்துவிட்டது
விதைத்த வார்த்தைகள்
விளையுமுன் இன்னொன்றை
விதைக்கத் தயக்கம்...காத்திருக்கிறேன்!
வாக்கியங்கள் என்றில்லை
வார்த்தைகள் திரும்பினால் கூடப் போதும்
கையிலிருக்கும் விதைக்காத
வார்த்தைகளை அடுத்த
மழைக்காலத்தில் பார்த்துக்கொள்ளலாம்!

நேற்றைய கனவு!

2010-01-11T09:26:00.001+05:30

வெடித்தெழும் குண்டுகள்
செய்தாகிவிட்டது
கொஞ்சம் அம்புகளும்
வாங்கிக்கொண்டுவிட்டேன்
இரண்டாம் உலகுக்கும்
மூன்றாம் உலகுக்கும் நடுவில்
இடம் கூட முடிவு
செய்துவிட்டுத்தான் வந்திருக்கிறேன்
நேரம் குறிக்க சாஸ்திரம்
அறிந்த யாரவது இருந்தால்
சொல்லுங்கள்...
மழைகள் மறந்துவிட்ட மேற்கு
தேசத்திற்கு செல்லும்
விண்கலம் எனக்காக காத்திருக்கிறது
போரிட கொஞ்சம் மனிதர்கள்
தேவையாய் இருக்கிறார்கள்
சீக்கிரம் போனால் சன்ன விலைக்கு
சந்தையில் வாங்கிவிடலாம்

ஒலி வங்கியும் ஊமை நிழல்களும்

2010-01-07T19:43:00.001+05:30

காலம் நேற்றைய இரவில்
ஒலிகளை மறந்து மௌனித்திருந்தது
நண்பர்களின் அவசர
முனகல்களைத் தவிர்த்துவிட்ட போதிலும்
காலையின் வெறுமை
என்னை ஒரு கரையானைப்போல்
அரிக்கத் தொடங்கியிருந்தது
கொஞ்சம் சத்தங்கள் வாங்கி வரலாமென
ஒலிவங்கி சென்றேன்
வரவேற்பறையில் இருந்தே
சத்தங்கள் வழியத்தொடங்கியிருந்தது
பறவைகள் மிருகங்கள்
தாவரங்கள் முதிர்ந்த மரங்கள்
அனைத்துமே ஏதோ ஒரு பாஷையை
சத்தமாய்ப் பேசத்தெரிந்து வைத்திருந்தன
செவியடைந்த ஒலிகளில்
நிசப்தத்தின் முடிச்சுகள் இறுகிக்கொண்டிருந்தன
வெளியேறி கடற்கரை சென்றேன்
ஒளிகள் தீர்ந்துகொண்டிருந்த மாலையில்
தீப்பெட்டியில் அடுக்கியிருக்கும்
தீக்குச்சிகளாய் கரை முழுதும் நிரம்பியிருந்த
நிழல்கள் யாவும் மௌனித்திருந்தன
ஊமை நிழல்கள் அனைத்தும்
ஒலிவங்கியின் உறுப்பினர்களாம்
வழிசென்ற பறவை ஒன்று கூறிச்சென்றது

ஓய்வாய் ஒரு பயணம்

2010-01-03T15:32:00.003+05:30

நகரின் பிதுக்கல்களில் இருந்து வெளியேறி
அழகு தேசத்தின் பனி மூடியிருந்த
பழைய சாலையில் சன்னலோரப் பயணம்
பயணச்சீட்டு பெற்று அமர்ந்தேன்
வழிதவறிய ஓட்டுனரும்
தடமறியா கண்களுமாய்
காற்றில் வழியும் சிதறல்களின்
தனிமை வாசம் அழைத்துச்சென்ற பாதைகளில்
சூரியக் காட்டின் கடைசிக் காட்சிகள்
முகம் நனைக்காத அருவியின் சாரல்கள்
சென்ற நூற்றாண்டின் எச்சங்களில்
வாழும் ஏதோ ஒரு மன்னனின்
புதுப்பிக்கப்பட்ட அரண்மனை
கண்காட்சியாகிவிட்ட காடுகளும்
இதழ்களில் வழிந்துகொண்டிருந்த காதல்களுமாய்
சிதைந்து கொண்டிருக்கும் அழகின் சிதறல்கள்
என் ஓய்விற்கான நாளைய சாட்சிகளாய்
அனைத்தையும் நிழற்படமெடுத்துக்கொண்டேன்
மீண்டும் துவங்கியிருந்தது எங்கள் பயணம்
நகரிலும் சூரியன் உதிக்கத்தொடங்கி இருந்தான்

இன்னுமோர் காலை!

2009-12-30T19:23:00.001+05:30

வீணைகள் வழிந்து கொண்டிருந்த
இசைக்காலை ஒன்றின்
எதிர் வீட்டு வாசலில்
சிவப்பும் வெள்ளையும்
இன்னும் சில நிறங்களுமாய்
தெளித்துவிட்ட புள்ளிகள் சில
ஊர்ந்து நகர்ந்தும்
இணைந்தும் பிரிந்தும்
மெர்குரிக் கோலம் போட்டு
இருப்பை நீருபிக்க முயற்சிக்கையில்
நேற்று எடுத்து வைத்திருந்த
பழைய சோற்றுக்காக
என் கைகளை பார்த்துக்கொண்டிருந்தது
புள்ளிகளின் தாய்
நிராகரிப்பின் வலி சுமந்து!

கனவுகளில்

2009-12-22T09:29:00.002+05:30

தீராக்கனவுகளின் ஓரங்களில்
விழிமூடிய பிம்பங்கள்
சிறியதும் பெரியதுமாய்
ஆழியின் அறையில்
நீந்திடும் நிசப்த மீன்கள்
வலை அறுத்து
தொலை கடந்துவிடும்
சாத்தியங்களில்
கண்டறியப்படா சூரியன்களும்
காற்றில்லா பூமியும்
பின் நிரம்பியிருந்த விழியின்
குழம்பில் வெந்துவிடும் சாத்தியத்துடன்
மீண்டுமொரு கனவு...

ஓர் மார்கழிக் காலை!

2009-12-17T14:12:00.002+05:30

வெளி முழுதும் நிறைந்திருந்த
இரவுப்பெண்ணின் இமைகள்
மொட்டவிழும் மலரைப்போல்
அவிழ்ந்து கொண்டிருந்தது
இந்த இரவிலும் மறக்க முடியாத
மிச்சங்கள் ஒரு நாயைப்போல்
தெருவின் சூனியத்தில்
கரைந்துவிடக் காத்திருந்தன
வெளியேறிவிடத் துடிக்கும்
தூக்கத்துடன்
திண்ணைகளின் பாதுகாப்பிற்காக
கட்டிலோடு சில உடல்கள்
கடந்து செல்ல ஆளில்லாமல்
தயங்கி தயங்கி நடந்துகொண்டிருந்த
கார்த்திகைக்குப் பின் கொஞ்சம் தூரலும்
நிறைய பெண்களுமாய்
ஓர் மார்கழிக் காலை!

விடிந்திருந்த மாலைகள்...

2009-12-15T11:03:00.003+05:30

நேற்று நடுநிசிப் பொழுதில்
தங்கப்பூனை ஒன்று
என்னைத்தட்டி எழுப்பி
தான் ஓராயிரம்
ஆண்டுகளுக்கு முன்னால்
இப்புவியில் வாழ்ந்திருந்ததாக
வரலாறு கூறியது,
காலையில் வராமல்
போய்விடும் சாத்தியம்
உள்ள பால்காரனின்
நினைவகற்றி மீள்வதும்
ஓராயிரம் ஆண்டுகள் பின்னோக்குவதும்
சற்று சிரமமாகப்படவே
தங்கப்பூனையின் கழுத்தை நெரித்துவிட்டு
கனவென்று என்னை
கண்ணாடியில் சரிப்படுத்திக்கொண்டேன்
இருப்பினும், கண்ணின் இமையில்
தொக்கிகொண்டிருந்த ஐந்தாம் முடி
சற்று தங்க நிறம் பூசித்தானிருந்தது

நிலாப்பகல்கள்

2009-12-09T09:20:00.002+05:30

புற்றிலிருந்து வெளியேறி
நியான் ஒளி தேடி மழைக்குப்பின்
சேர்ந்திடும் மௌனமாய்
தூரத்துக்காற்று கொண்டு
சேர்த்திட்ட பாலிதீன் பூக்களுடன்
மண்மீது குவிந்திருந்து,
பின் இரவோடு நிலாப்பிரிந்து
தனியே வடிந்திடும் நீருடன்
வழிந்திடும் வாழ்க்கை..
இருந்தாலும் ஈசல்கள்
நிலாப்பகல்களை விரும்புவதில்லை

தேடல்கள்

2009-12-03T15:08:00.005+05:30

கைநிறையத் திசைகளுடன்
நீச்சலறியா அலைசேர்த்து
மழைதேசம் புறப்பட்டேன்
நிலா விழித்த மாலையில்
திசை தின்றுவிட்ட பறவைகள்
விட்டுச்சென்ற சிறகுகளிடம்
எப்போதும் தீர்ந்துவிடாத
மழையைப்பற்றிக் கேட்டேன்
இரண்டொரு நாட்தொலைவென்றன
தொடர்ந்த பயணத்தில்
மரமாயிருந்த செடிகளையும்
ஆறாயிருந்துவிட்ட மணலையும்
நாளை பிறக்கப்போகும் ஒன்றிரண்டு
நேற்றுக்களையும் கடந்திருந்தேன்
நிலம் தீர்ந்து நீலமேறியிருந்த
வானத்துடன் இடம் சேர்ந்தபோது
மழை நின்றுபோய்
வெய்யிலேறத் தொடங்கியிருந்தது
பிறிதொரு மதியவேளையில்
அலையைக் கடல்சேர்த்துவிட்டு
தனித்து வீடு திரும்புகையில்
பெருமழையின் வாசம்
என்னை தேடத்தொடங்கியிருந்தது

(குறிப்பு: இது உரையாடல் கவிதைப் போட்டிக்காக எழுதியது.)

தலைப்பு ?

2009-11-30T14:50:00.005+05:30

வேர்கள் அழுகிக்கொண்டிருக்கும்
வினாச்செடிகளின்
சூரியத் தேடல்களுக்கான
நிகழ் கனப்பொழுதுகளில்
நிகழ்ந்துவிடுகின்ற மகரந்தச்
சூறையாடல்களில்
துவண்டுவிட்ட காகித மலர்களாய்
வெளியேறித்திரியும் வன்முறை
கணங்களின் வீரியங்கள்
வெடித்தொழுகும் சிற்றிலைகள்
சன்னலோரப் பெண்குழந்தையின்
சிரிப்புகளில்
வழிந்து கொண்டிருக்கும்
சூரியத்தேடல்கள்...

சமோசாவும் அரை கப் காபியும்

2009-11-24T20:27:00.001+05:30

காத்திருந்த புலியின்
கையைப்பிடித்து
மேல்தளம் அடைந்து
சமோசாவும் அரை கப் காபியும்
குடித்திருந்த வேளையில்
சுயசரிதை ஒன்றை
சொல்ல தொடங்கிய
புலியின் முன்
புலிவால் பிடித்தவனாய்
பால்யம் தீர்ந்து
பருவம் தொடங்கியதும்
நெருப்பிழந்த எரிபொருளாய்
நிகழ்வுகள் புகைந்திட
மரம் விழுந்துகொண்டிருக்கும்
பள்ளத்தாக்குகளில்
தனியேயான சில பிம்பங்களின் தேடலில்
கொஞ்சம் பழுதடைந்த திசுக்களுடன்
நினைவுக்கரை சேர்ந்த பிறகான
பொழுதுகளில்
முதுமை முடிந்திருக்கலாம்
சில கேள்விகளுடன்
புலி இருப்பிடம் வந்ததாய்
பள்ளத்தாக்கில்
விழுந்த மரமொன்று
கூறிக்கொண்டிருந்தது

நாளைய

2009-11-22T18:08:00.003+05:30

கலைந்து ஓடிய
புழுதியின் பின்
படர்ந்திட்ட வழிகளில்
தேநீர்க்கடையின் சாயமிழந்த
தினக்கழிவுகளில்
செழித்து விளையும்
வெறுமைப் பயிர்கள்

தொலைவுகளின் ஈரத்திற்காக
விரித்திடும் சிறகுகளின்
விளிம்புகளில் வழிந்தோடும்
வெம்மையின்
உயரமான செடிகள்

நினைவிழந்த மலர்களில்
கசிந்திடும் நிறங்களற்ற
கனவுகளின் வித்துக்களில்
பச்சையம் இழந்த
நாளைய தொட்டிச்செடிகள்

நான் ஒரு...

2009-11-16T08:33:00.002+05:30

சாலை சிக்னல்
ஏற்படுத்திய தாமதத்தின்,
இடையில்
நீட்டப்பட்ட கைகளும்
கேட்கப்பட்ட யாசகங்களும்
வீசப்பட்ட பார்வைகளும்,
ஆங்கில திரைப்படத்தின்
காலைக்காட்சி- ஐ நோக்கிய
அவசரமான பேருந்து
பயணத்தில்,
மறக்கடிக்கப்பட்டன...

சில நூறுகளில்
ஒரு திரைப்படமும்,
கொஞ்சம் சிற்றுண்டியும்
முடிந்த பயணங்களில்,
தெருவோரச் சிறுவனுக்கான
"சில்லரை இல்லப்பா"
வார்த்தைகளுடன்,
பயணிக்கும் நான் ஒரு
மனிதாபிமானி...

தலை(ப்பு) இழந்த...

2009-11-13T08:48:00.006+05:30

முதிர்ந்த இலையின்
கைப் பிடித்து,
தலை மீதேறி,
மரம் அடைந்த
இளம் குருத்தின்
நகக்கண்களில் சிக்கி
வெளியேறி விட முடியாமல்
தவிக்கின்றன மனிதத்தின்
சதைத் துண்டுகள்..
அதைக் கடந்து
போக முடியாமல்,
மருண்டு நிற்கின்றன
நினைவடுக்கின்
தனிமை எறும்புகள்!

மழை மீன்கள்!

2009-11-10T13:44:00.002+05:30

இரு விழி மீன்களை ரசித்திட,
கொஞ்சம் காதல் வாங்கலாம் என்று
வெளியே நீட்டிய தலையில்
விழுந்த மழை மீன்கள் சொல்லியது
நான் வாங்க விரும்புவது
முரண்காதலாய் இருக்கலாமென..
சில நெற்றித்தெறிப்புகளுக்குப்
பிரகறிந்த காரணங்களில் அவள்
நடுவகிடில் தெறித்திருந்த சிறு சிவப்பும்
ஒரு காரணமாய் இருந்திருக்கலாம்...

தேடிச்சோறு நிதந்தின்று!

2009-10-31T23:15:00.003+05:30

தூக்கம் வரும்வரை காத்திருந்து, பிறகு
தேநீர் அருந்தி விழித்திருந்து...
விளங்காத நிகழ்வுகளின்
விளக்கங்களை விரிவாகக்கூறி..
முளைக்காத வெள்ளியின்,
முதல் வெளிச்சத்தில் கண்மூடி...
நன்பகலுக்கும் முன்பகலுக்கும்
நடுவில் கண்விழித்து!
மனிதப்பெருங்கடலின்
பேரலைகள் தாண்டி..
பேருந்தின் கடைசி நொடியில்
நேற்றைய கனவின் எச்சங்களை
அள்ளி எடுத்துக்கொண்டு...
சிறை சேர்ந்தேன்....
சிறகுடைக்கப்பட்டு, சிறகுடைத்து..
வெண்ணிலாப்பொழுதில் சிறை மீண்டு,
கூடடைந்து...

தூக்கம் வரும்வரை காத்திருந்து, பிறகு...
இப்படி தேடிச்சோறு நிதந்தின்று!!

உருவம் தொலைத்த நிழல்கள்!!

2009-10-04T12:50:00.003+05:30

ஆண்டுகள் பல கடந்தும்,
உயிருக்குள் கருவாகி
உணர்வுகளுக்கு உயிராகும்,
உன் நினைவுகள்,
எனக்குள் வெளிச்சமாகவில்லை!!

கனவுகள் பல கண்டும்,
என் நினைவுகளுக்கு எல்லாம்
நிஜமாகப் போகும் நீ,
என் கண்களுக்குள்,
உருவமாகவில்லை!!

மரம் கண்டு, மலர்கண்ட நான்,
நிழல் கண்டும்,
நிஜம் காணவில்லையடி, பெண்ணே!!!

காதல்!

2009-09-16T12:12:00.004+05:30

நீர்,
நிலம்,
காற்று,
வானம்,
முழு மதி,
பறவை,
முல்லை, மல்லி,
மழைத்துளி...
இப்படி,
உன்னைநோக்கிய
அனைத்து தேடல்களுக்கும்...
என் அகராதியில்
ஒரே பொருள்....
காதல்!!

தோழி என்றொரு பெண்ணொருத்தி!!

2009-09-15T13:53:00.004+05:30

முன்னுரை...

எல்லாம் ஒரு கடுப்புதான்.. ரெண்டு நாளா எங்கே பாத்தாலும் "சிறுகத", "பட்டற", "புனைவு" அப்படின்னு பெரிய ஆளுக எல்லாம் வயித்தெரிச்சல கெளப்பிட்டு இருக்காங்க...

நானும் எவ்ளோ நாளைக்குத்தான்,
ஓட்டுப்போட்டு, ஓட்டுப்போட்டு நாலு வரிய விட்டு விட்டு எழுதி,
கவிதைனு சொல்லிட்டு இருக்கறது..
அதான்... நாமளும் எழுதி பாக்கலாம்னுட்டு..

திட்டறதெல்லாம் பின்னூட்டத்துல திட்டுங்க...

இப்போ "ஸ்டார்ட் மியூசிக்"...

தோழி என்றொரு பெண்ணொருத்தி!!

ஆடவர்களுக்கு புதியவர்களை காணும்போது வரும் ஒரு தயக்கத்தை விட,பெண்களுக்கு புதிய ஆண்கள் மேல் வரும் பயம் அழகானது. இதை நான் அனுபவமாக (இதெல்லாம் ஒரு அனுபவம்னுட்டு வந்துட்ட.. போடா டேய்...) பெற்றது என் முதுஅறிவியல் பட்ட வகுப்பின் ஆரம்ப காலங்களில்தான்..

என் முதுஅறிவியல் பட்ட வகுப்பு வாழ்க்கை சற்று வித்யாசமானது(ஒழுங்கா படிச்சிட்டு இருந்தேன்... அதான் வித்யாசம்), முதல் பருவத்தில் நான் கல்லூரிக்கு என் வீட்டில் இருந்துதான் போய்க்கொண்டிருந்தேன், இரண்டாம் பருவத்தில் இருந்துதான் என் வகுப்பு நண்பர்களுடன் சேர்ந்து கல்லூரிக்கு அருகிலேயே ஒரு தனிவீட்டை வாடகைக்கு எடுத்து அதில் தங்கி கல்லூரி சென்று கொண்டிருந்தோம்(....

கிராமப்புறம் என்று சொல்ல முடியாவிட்டாலும், என் சொந்த ஊர் நன்கு வளர்ந்த நகர்ப்புறமும் அல்ல.எனவே பெண்களுடனான என் நட்பு அல்லது அறிமுகம் என்று கூட சொல்லலாம் எனக்கு மிகவும் குறைவே!.

வெளியிடங்களில் (பள்ளி மற்றும் கல்லூரிகளில்), ஓரிரு பெண்களை தவிர அதிகமாய் யாருடனும் பேசியது இல்லை.ஆனால் என் முதுஅறிவியல் வகுப்பில் கிட்ட தட்ட ஆண்களுக்கு சமமான எண்ணிக்கையில் பெண்கள் இருந்தனர்.

அது ஒரு அரசாங்க உயர் கல்வி நிறுவனம் ஆகையால் வகுப்பில் உள்ள அனைவரும் தத்தம் ஊர்களில் தாங்கள் படித்த கல்லூரிகளில் சிறந்த மாணவர்களாகவே இருந்தனர்.

எனக்கு அறிமுகமான(ஆசிரியர்களால் அறிமுகப்படுத்தப்பட்ட, என்பதே உண்மை) பெண்களில், என்னிடத்தில் தன்மீது ஒரு வித மரியாதையுடன் கூடிய மதிப்பை ஏற்படுத்திக்கொண்ட ஒரு பெண்ணை பற்றிய அல்லது அந்த பெண்ணை சார்ந்த என் நினைவுகள்தான் இங்கே ஒரு கதையாய்!!!

இன்னைக்கி இந்த மொக்கையே போதும்... மீதிய நாளைக்கு வெச்சுக்கலாம்...
நோ, நோ டென்ஷன்... கூல்.. ரிலாக்ஸ்...be happy..

இன்னும்! இன்னும்!

2009-09-10T14:00:00.002+05:30

நம்பிக்கைகள்,
நல்லதும், கெட்டதுமாய்!
வெள்ளைப்பூக்கள்
உலகாக,
வார்த்தையில் பிறழ்ந்த பிம்பங்கள்
நேரில் தெளிந்து பிறழ்ந்திட,
முன்னாள் மலர்களெல்லாம
கொடி திருமபிவிட்டிருக்க,
கூடடையும்
வீடு பிரிந்த உறவுகள்,
நேற்றைய இரவுகளின்
இன்றைய பகல்கள்
ஏதோவான அல்லது எல்லாமான
ஒன்றைத்தேடிக்கொண்டு!
இப்படி இன்னும், இன்னும்!

பழையது

2009-09-07T21:39:00.005+05:30

இட்டு நிரப்புதல்!!

பருவம் தீர்ந்த பூச்செடி,
தண்ணீர் தொலைத்த ஓடை,
நிலவை தொலைத்த வானம்,
நிழலைத் தொலைத்த ஒற்றையடிப்பாதை...

இவை போல அல்ல, நீ எனக்கு!
இட்டு நிரப்பிக்கொள்ள!!

இரங்கல்!

நேற்று தொலைத்த நிலவுக்காக,
சூரியனின் கண்ணீர்த்துளி,
புல்லில்,
காலை பனித்துளி!

வந்திருக்கலாம்தான்!

2009-08-23T18:46:00.006+05:30

என் மதிய உணவிற்காக
வேறு யாரிடமோ அனுமதி பெற்று...
வெளியேறி
ஒரு ஆட்டோ பிடித்து,
நகரில் உள்ள சுமாரான
உணவகங்களில்,
ஒன்றினுள் நுழைந்தபோதோ!

நீட்டப்பட்ட அட்டையில் உள்ள பெயர்களில்,
புரியாதவற்றை தவிர்த்து,
புரிந்தவற்றில் ஒன்றிரண்டை
சொல்லி அதற்கான தொகையும் கொடுத்து
காத்திருக்கும்போதோ,
நினைப்பு வராவிட்டாலும் பரவாயில்லை!

ஜன்னலுக்கு வெளியே நின்று,
பிறர் வாங்கி செல்லும் பாலிதீன் பைகளை
வேடிக்கை பார்க்கும்,
சிறுமியின் கண்களை சந்திக்கும்போதாவது,
வந்திருக்கலாம்தான்....

நான் மனிதனென்ற நினைப்பு!

கொஞ்சம் உப்பும், சில மிளகாய்களும்!

2009-08-19T12:54:00.009+05:30

நிலம் கடந்த பயணம்,
தொலை கடக்கும் நினைவுகள்,
அருகில் உள்ள அனைவரும் எதிரிகள்!

மூன்று வேளை உணவு,
முடிந்தவரை உறக்கம்...
எப்போதாவது ஒரு சினிமா!

இவற்றில் என்ன சிறப்பு?
யார் கண்டிடுவார் ஓர் சாதனையை,
குறைந்த பட்சம் திருஷ்டியை?

நிலம் கடந்த பயணங்களிலும்,
தொலை கடக்கும் நினைவுகளிலும்,
எனக்காக பலியிடப்பட எப்போதும்
கொஞ்சம் உப்பும், சில மிளகாய்களும்
இருந்து கொண்டேதான் இருக்கின்றன!

நிலம் கடந்த பயணமும்,
தொலை கடக்கும் நினைவுகளும்,
எப்போதும்,
கொஞ்சம் உப்புக்கும்,
சில மிளகாய்களுக்கும் பெரும்!!!

காலங்களில்!

2009-08-18T23:22:00.004+05:30

என் இரவுத்தூக்கங்கள்,
ஈரத்திற்கு ஏங்கும் கோடையாய்,
கிளை வெட்டிய மரமாய்,
என் இமை மறந்த கண்கள்!

என் உணவு நேரங்கள்,
உனக்கான உணவுடன்....
பக்கம் அமர்ந்து,
வேடிக்கை பார்க்கும் சிறுவனாய் நான்!

நான் படிக்கும் புத்தகங்களில் எப்போதும்
உன்னைப்பற்றிய தேடல்,
பக்கங்கள் நகராமல், பகல் கனவோடு நான்!

கையில் பேனாவும்,
எந்த நிமிடமும் எழுதிவிடத்தயாராய் ஒரு கவிதையுமாய்,
என் நித்திய தேவதைக்காக!

பகலிரவு!!

2009-08-12T12:53:00.003+05:30

பகலிரவு!!

இரவுகள் களைந்து திரியும்
ஒரு பகலிடம் கேட்டேன்...

எப்படி இருக்கிறாய்,
உன் துணை மறந்து...

நித்தமும் நினைப்புதான், என்ன செய்ய?

ஆடை களைந்து அவளுடன் இருக்கும்
அந்திமாலை தான் எங்கள் நேரம்...

ஒ!
அதனால்தான்,
மலர்கள் மாலையில் பூக்கின்றனவா...

இருக்கலாம்!

தினமொருமுறை கூடல்,
பிறகென்ன பிரிவு...

பிரிவென்பது சேர்ந்தும் சேராமல் இருப்பது...
நாங்கள் பிரிந்து சேர்ந்தே இருப்பவர்கள்..

இப்போது புரிந்தது,
ஏன் பகலிரவென்று....

த.......னி........மை.....

2009-07-30T11:08:00.003+05:30

திசைகள் மறந்த வானம்,
நிலவை தொலைத்த இரவு,
நிறம் அழித்த மலர்கள்..
இவற்றுடன்,
இலையுதிர்த்த மரத்திலிருந்து
என்னை
வெறித்துப்பார்க்கத் தொடங்கியிருந்தது
தனிமை என்னும் பறவை!!

வாசம்!

2009-07-28T09:08:00.002+05:30

வாசம்!

இது என்ன சொல்?
ஒரு சொல் இரு பொருள் தருதல் இயல்பு...
ஒவ்வொரு முறையும் ஒரு பொருள் தந்தால்?

மல்லிகையைக் காணும்போது,
மழை பொழிந்த பின்பு,
பிறந்த குழந்தையின் இருப்பில்,
எப்போதோ வாங்கி படிக்காமல் வைத்த புத்தகத்தின் நடுப்பக்கத்தில்,
இதுபோல காணும் இடமெல்லாம்,
ஒரு பொருள் தருவதை யாரிடம் கற்றாய் நீ?

பார்க்கும்போதெல்லாம்,
ஒரு வார்த்தை பேசும் மானுடனிடத்திலா?
காண்பவரிடம்மெல்லாம்,
ஒரு பிம்பம் காட்டும் நிலைக்கண்ணாடியிடமா?

எல்லாவற்றிலும் பல்கிப்பெருகும்,
உன் ஒவ்வொரு துளியும் அதிசயம்தான்!
என்னுள் ஊற்றி, யாவரிடத்திலும் ஒழுகி ஓடும்
ஒவ்வொரு வாசமும் அதிசயம்தான்!!

நீயாகிய நீயும்! நானாகிய நானும்!

2009-07-25T14:19:00.001+05:30

நீயாகிய நீயும்
நானாகிய நானும்,
நீயும் நானுமாய்
இருக்கையில் அது முகிழ்த்தது!

நீயாகிய நீயும்
நானாகிய நானும்,
நாமாகிய போழ்து
அது நிகழ்ந்தது!

நீயாகிய நீயும்
நானாகிய நானும்
"நான்" ஆகியதில்
அது முறிந்தும்போனது!

மீண்டும்,
நீயாகிய நீயும்,
நானாகிய நானும்,
நீயும் நானுமாய் ஆன பொழுதில்,
நான் அடுத்த கவிதை எழுத
சென்று விட்டேன்!!

இதுவும் நிகழ்ந்தது!

2009-07-24T14:32:00.003+05:30

என்னுடைய தமிழ் சார்ந்த வாசிப்புகளுக்கும், தமிழ் எழுத்தாளர்களின் படைப்புகளின் அறிமுகத்திற்கும் என்னுடைய சொந்த முயற்சியும் இடைவிடாத தேடலுமே முக்கிய காரணம்..

மேலே சொன்னவை அனைத்தும் உண்மை என்று நீ கூறினால் உன்னை நீயே கழுவில் ஏற்றிக்கொள்ள வேண்டியதுதான்.. -- பறவை.

சரி, ஒப்புக்கொள்கிறேன் ஏறக்குறைய எல்லா தமிழ்நாட்டு கல்லூரிக்கவிஞர்கள்(இதை யாரும் பெரிது படுத்த வேண்டாம்) போல, நான் தமிழ் மேல் காதல் கொள்ளவும் ஓர் மானுடக்காதலே ஆரம்பமாய் இருந்தது...

எனக்கு தமிழ் அறிமுகம் ஆன புதிது என்பதாலோ, அல்லது தமிழுக்கு நான் புதிது என்பதாலோ, நான் அப்போது எழுதியவற்றில் கவிதையை விட, தமிழே அதிகம்...

அதைப்போன்ற ஒரு தமிழ் சொற்றொடர் தான் கீழே,

1. தலைப்பில்லாமல் ஒரு மௌனம்

என் ஆயிரம் இரவுகள்
பேசாத மௌனத்தை,
உன் இரு விழிகள்
ஒரு நொடியில்!

2. புதுப்புது அர்த்தங்கள்!

என் மழைக்கால மேகங்கள்
மண்ணோடு பேசியதை விட,
உன்னைப்பற்றி
என் மனதோடு பேசியதே அதிகம்!

என் வீட்டுச்சூரியன் மட்டும்
எப்போதும் உன் வீட்டுச்சன்னலில்!

என் தோட்டத்தில்,
அத்தனை பூக்களும் சூரியகாந்தியாய்!
உன் முகம் பார்க்க.

விடியல்களில் வந்துபோகும்
என் தேவதைக்கு,
இப்போது உன் முகம்!

இப்படி இன்னும் சில
புதுப்புது அர்த்தங்கள், எனக்குள்.

இவற்றில் ஒன்றிரண்டாவது
உனக்கு புரிகிறதா?

கவிதையைப்போல தோற்றமளிக்கவிட்டாலும் கூட,
இவை அழகுதான், ஏன் எனில் காதல் சார்ந்த அனைத்துமே அழகுதான்...

கவிதையாய் ஒரு கனவு!

2009-07-23T14:29:00.000+05:30

கவிதையொன்று எழுதக்கனவொன்று கண்டேன்!
எழுதுவது மரபுக்கவிதையா என கேட்டது பறவை,ஆம் என்றேன் நான்.
மரபுத் தமிழ் தெரியாமல் எப்படி மரபுக்கவிதை? - பறவை.
மரபுத்தமிழ் தெரியாவிட்டால் என்ன, நான் எழுதப்போவது புதுக்கவிதை...
மரபை அறிந்து மீறுவதே புதுமை,மரபை மறந்து மீறுவது அல்ல - பறவை.
எது எப்படி ஆயினும் நான் கவிதை எழுதப்போவது உறுதி....
தமிழ் அறிந்த சான்றோர்களே மரபு அறியாமல் இச்சிறுவன் செய்யும்(செய்யப்போகும்) பிழைகளை பொருத்து(திறுத்தி) அருள்வீர்களாக...